तीतोपाटी- भूकम्पले भत्किएको घर फेरि उठ्दैछ । यतिका वर्ष टहरोमा बस्दा पनि उनले हिम्मत हारेनन् तर भूकम्पलगत्तै हराएकी छोरी फर्किने बाटो हेर्दा हेर्दै सुकलाल सुनारले हरेश खान थालेछन् । दिल्लीको कोठीबाट उद्दार गरिएकी छोरी आश्रयस्थलबाटै फेरि हराएको खबर सुनेपछि उनले ‘खुइय’ गर्न बाहेक कुनै जवाफ दिन सकेनन् ।
मेलम्ची बजारबाट करीव १४ किलोमिटर माथि तालामाराङको बतासे डाँडामा हामी पुग्दा ४८ वर्षीय सुकलाल भुकम्पले भत्काएको ठाउँमा नयाँ घर बनाउन व्यस्त थिए । वडाध्यक्ष जयराज थापासँगै केही महिलाको टोली आफ्नो घरतर्फ अघि बढेपछि पर्खालको प्वालबाट चियाएर हेरे–कतै छोरी भेटेर जिम्मा लाउन पो आएका हुन् कि ?
चरिमाया तामाङ र सुनिता दनुवार जस्तै उनकी छोरी शर्मिला पनि कोठीमा बेचिएकी थिइन् । कोठीबाट उद्दार भएपछि शक्ति समूहकी चरिमायाकै पहलमा उनी एक वर्षअघि दिल्ली पुगेर छोरीलाई आश्रयस्थलमा भेटेका पनि हुन् । त्यतिबेला छोरीले दिल्लीमै केही काम गरेर पैसा कमाएर आउने भन्दै बुबासँग फर्किन मानिनन् । यसपटक पनि चरिमाया र सुनिता रित्तो हात उनको घरमा पुगे,छोरी फेरि हराएको खबर लिएर ।
कोठीबाट उद्दार गरिएकी छोरी आश्रमबाट हराएको सुनेपछि सुकलाल पुर्पुरोमा हात राखेर सुस्ताए । छेउमा अर्की छोरी निर्मला र काखे छोरा थिए । उनले अलिकति आफ्नै छोरीलाई धिक्कारे अनि आफ्नो कर्मलाई । करीव आधा दर्जन छोराछोरीको जिम्मेवारी सम्हालिरहेका सुकलालकी पत्नी पाठेघरको उपचार गर्न काठमाडौंमा छिन् । यस्तो दुःखका बेला हुर्केकी छोरी फर्किने बाटो हेर्दा हेर्दै उनी दोबाटोमा सुस्ताउन विबश छन् ।
शर्मिला त्यसबेला १६ वर्ष पुगेकी थिइन् । दुई कक्षा पढेपछि उनले स्कूल छाडिन् । २०७२ साल बैशाख १२ को भूकम्पकै छेक उनले गाउँ र परिवार छाडेर बेपत्ता भइन् । काठमाडौं दिदीकोमा जाने भनेर उनी बहिनी निर्मला सहित गएकी थिइन् । बाटोदेखिनै उनलाई एकजना साथीको फोन तारन्तार आइरहेको थियो ।
बहिनी निर्मलाका अनुसार त्यस दिन उनी बौद्धस्थित दिदीको घरमा भएका बेला ट्याक्सी आयो लिन । दिदी नजाऊ भन्दा भन्दै उनी ट्याक्सी चटेर अपरिचित व्यक्तिसँग गइन् । उनलाई ट्याक्सीमा लैजाने को थियो र साथी भनिने महिला को थिइन् भन्ने थाहा छैन । तर त्यस दिनदेखि हराएकी शर्मिला करीव २ वर्षपछि दिल्लीको एक यौन अखडाबाट उद्दार भएकी थिइन् ।
१६ वर्षमा बेचिएकी शर्मिला अहिले २० वर्ष पुगिसकिन् । उनलाई कोठीबाट उद्दार गरेपछि दिल्लीको महिला आयोग र संघ संस्थाले शक्ति समूहमार्फत घरमा खबर गरे । शक्ति समूहकै पहलमा सुकलाललाई दिल्ली लगिएको थियो । त्यसबेला शर्मिलासहित १७ जना नेपाली युवती र किशोरी कोठीबाट उद्दार भएका थिए । तीमध्ये तीनजना सिन्धुपाल्चोककै थिए ।
दिल्लीका कोठीबाट डेढ वर्षअघि उद्दार गरिएका ती किशोरीलाई स्वदेश फिर्ता गर्ने कानुनी प्रक्रिया पूरा नहुँदा आश्रममा राखिएको थियो । आश्रमबाटै गत डिसेम्बर १ तारिखमा ८ जना किशोरी रहस्यमय ढंगले बेपत्ता भए । ती आठजना मध्ये सुकलालकी छोरी शर्मिला पनि थिइन् । एक वर्षअघि आफूले ल्याउन खोज्दा आउन नमानेकी छोरी फेरि हराएको सुनेपछि उनी शिथिल भए ।
उनले भने–हारेको कर्म रहेछ हजुर,काखकी छोरी आफ्नै मतिले हराई । सन्तानको माया कसलाई लाग्दैन र । कसैले अपहरण पो गरे कि ? कहाँ लगे होलान् ? आमा उसैलाई सम्झेर रुँदा रुँदै आधा ज्यानकी भइसकिन् । अब त फर्केर पनि आउली कि नआउली ? आएपनि आब्रुक लुटाएर आउने होली । यस्तो सन्तान दुःख अरुलाई नपरोस भगवान ।
साभार अनलाईन
