सुजाता बस्याल – सिर्जना हिजोबाट निकै खुशी थिइ । भनौँ, उसको खुसी दोब्बर भएको थियो । भर्खर नि.मा.वि तहसम्म शिक्षणका लागि लाइसेन्स प्राप्त गरि । भोलि उसको बिहे हुँदै थियो, शिवसँग । शिव उसकै गाउँको युवक हो । उनीहरुले सात कक्षासम्म सँगै पढे । त्यसपछि शिव परिवारसँगै बसाई सरेर अर्कै ठाउँ गए । सामाजिक संजालको मदतले शिव र सिर्जनाको फेरि भेट भयो ।
बिस्तारै उनीहरुको मित्रताले प्रेमको रुप लियो । बालाई अख्तियारले पक्राउ गरेपछी सिर्जनाले घरको जिम्मेवारीलाई काँध दिएकी थिइ । उ परिपक्व, मिहिनेती र असल थिइ । दुवै परिवारको सहमतिमा उनीहरुको विवाह पक्का भयो । जब शिव सिर्जनाको सिउँदो रङ्ग्याउँदै थियो, आफ्नो जन्मघर , तीन वर्षसम्म अध्यापन गराउँदै आएको विद्यालय र साथीहरुप्रतिको प्रेम उसका आँखाबाट निरन्तर झरिरहेका आँशुका थोपाहरुले प्रष्ट हुन्थ्यो । सिर्जनाले कर्मघरमा पाइला टेकी ।आफन्तहरु जम्मा भएका थिए । सबै विधि राम्रैसँग सम्पन्न भयो । राती शिव र सिर्जनाले प्रेम साटासाट गरे ।
उनीहरुको बिहे भएको पनि एक हप्ता पुगिसकेको थियो । माइती पनि गाउँमै भएकोले सिर्जनाले घरको सबै काम राम्रैसँग गरिरहेकी थिइ । बिहान सबेरै उठ्नु, घर सफा पार्नु, लिपपोत , गोठमा गाईवस्तुको हेरचाह, चिया नास्ता इत्यादि काम उसलाई अह्राउनु पर्दैनथ्यो ।
शिवले काम गर्ने अफिस गाउँबाट टाढा थियो । घरबाट आउजाउ गर्न अलि सम्भव थिएन । उसको फर्कने दिन आयो । सिर्जना खुब रोइ ।
” म आमाबुबा र भाइहरुसँग सल्लाह गरेर तिमीलाई पनि चाँडै उतै लैजान्छु ।”, सिर्जनाका हात सुमसुम्याउँदै शिवले भन्यो । उ त्यही आशले मुस्कुराइ । शिव फर्कियो, सिर्जनालाइ पनि घरको कामले भ्याइनभ्याई थियो । हरेक रातको कुराकानीमा सिर्जना प्रश्न गरिरही , आफुलाइ कहिले लैजाने भनेर , शिवले शीर्षक बदलिरह्यो । दुरिले टाढा भएपनी उनीहरुबिचको प्रेम निकै गाढा थियो । एकाअर्कालाई खुब माया गर्थे ।
अचानक शिवको सरुवा भयो, राजधानीमा । घरमा सबै खुशी थिए । गाउँमै हुर्किएकी सिर्जनालाइ पनि राजधानीमा दिन कटाउने ठूलो धोको थियो, त्यसैले फुरुक्क थिइ । तर शिव राजधानी पसेपछि सिर्जनाले सोँचेजस्तो केही भएन । उनिहरुको कुराकानी पातलिँदै गयो । सिर्जनाले माइतीमा छँदाजस्तो घरमा पढ्न पाएकी थिइन । उ निकै चिन्तामा थिइ । शिवले महिनामा दुईतीन पटक मात्रै फोन गर्थ्यो । सिर्जनाले केही सोध्यो कि झर्किइहाल्थ्यो ।
आमा बा जिउँदै हुँदाहुँदै पनि सिर्जना टुहुरी भएकी थिइ । उसका सपनाहरू उसकै अगाडि मरिरहेका थिए । उ ती सपनाहरूलाई चाहेर पनि ब्युँझाउन सकिरहेकी थिइन । बिस्तारै सिर्जनालाइ मानसिक समस्या देखिन थाल्यो । उ आफैलाइ बिर्सन लागेकी थिइ ।
दशैँतिहारको विदामा शिव घर आयो । उसले सिर्जनालाइ बाहेक घरमा सबैका लागि कोसेली ल्याएको थियो । शिव घर फर्कँदा सिर्जनाका सपनाहरू फेरि जुर्मुराउन खोजे तर त्यसो भएन ।
उसले छोरा जन्माइ । आफ्नो ख्याल गर्न नसकेपनी उ छोरालाई भने खुब माया गर्थी । उसलाई राम्रोसँग हेरचाह गर्न सक्थी । तर मानसिक समस्याले भने सिर्जनालाइ गलाउँदै गयो । गाउँमा उसलाई पागल आइमाईको संज्ञा दिइएको थियो । शिवले काठमाण्डुमा अर्को बिहे गर्यो रे भन्ने गाइँगुइँ हल्ला सुनियो ।
सिर्जना जिउँदै मरेकी थिइ । आफ्नै ससुरा र साहिँला देवरबाट पटकपटक यौन हिंसा खेपेपछी बल्लतल्ल छिमेकी सीता काकीलाई सुनाइ तर वर्षौंदेखि पाएको ‘पागल आइमाई’ नामले उसको कुरामा विश्वास गरिदिने कोहि भएन । एक हप्ता भएको थियो, सिर्जना र छोरो हराएका थिए । घरमा कसैलाई वास्तै थिएन ।
महिनौँपछी गाउँभन्दा परको जङ्गलमा अलिकति हड्डिको थुप्रो थियो ।
