Thursday 19th November 2026

गद्य कविताः नदी -मीरा ज्ञवाली


चञ्चल
चपलताको भावमा
शैल टाकुरामा
ढपक्कै ढाकिएको
श्वेत हिम
भाष्करको
स्वर्णिम स्नेह
प्रगाढालिङ्गनले
पुलकित
रोमाञ्चित भई
भरर्र हर्हराएका
श्रमजलको
थोपा थोपाको
सम्मिश्रणबाट
नि:सृत छ
नदी
कहिले
बुल्क्याहा बनेर
बुलिङ् देखाउँदै
कहिले
धीर
शालीन
निर्मलपनमा
सर्पिल
सर्कलमा रमाउँदै
पर्ण अनि
वृक्षका जरामा
धराका गरामा
अमृत छर्न
उद्यत छ नदी

सीमा रेखाका
कचिङ्गल मेटाउने
सर्पट
बनेको छ नदी

अन्जानमै बसेको
अाफ्नो गर्भभरिका
अथाह
अवशेषरूपि
नासो बोकेर
पारावारलाई सुम्पन
पहरा
छहरा
छाँगाबाट
हुत्तिदै
खोँचमा ठोकिँदै
हतारमा छ
सधैं सरिता

अाखिर
गन्तव्य एक
भाका अनेक
सुसेली हाल्दै
गड्गडाउँदै
प्रेमिल स्वरमा
सिन्धुराज पुकार्दै
लक्ष्य भेदमा
लम्किँदै छ
सरिता

चपलताको
सीमारेखा
सागरसँगको
मिलनमा
विलीन हुन्छ
नासो सुम्पिएर
चक्र फर्काएर
शून्यतामा
गगनमा हराएर
परिवर्तित नाममा
माइती
फर्किन्छ
सरिता
ऊर्जा दिन्छ
सविता
नयाँ रूपमा
बदलिन्छ
सरिता !!

-मीरा ज्ञवाली
बुटवल
लुम्बिनी प्रदेश ।


सम्बन्धित शीर्षकहरु

काठमाडौं । भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीको समस्या समाधान गर्ने अभियानअन्तर्गत सरकारले पाँचवटा स्थानीय तहलाई भूमिहीन समस्यामुक्त पालिका…

१८ नोभेम्बर २०२६ | मध्यपूर्व / मध्यपूर्वमा अमेरिका र इरानबीचको सैन्य तनाव थप चर्किएको छ। इरानको केश्म टापुस्थित क्षेप्यास्त्र प्रक्षेपण…

-गोबिन्द राज ओझा (राजन ) अनन्त आकाशबीच चम्किने ताराका ज्योति हौँ हामी सबै, प्रकृतिका कणकणभित्र लुकेको चेतनाका मोती हौँ हामी…

प्रतिकृयाहरू
...