Thursday 19th November 2026

लघुकथाः पोको -नारायण कोइराला


दिदी र म एउटै कार्यालयमा काम गर्छौ। म कार्यालयको सफाई कर्मचारी हो दिदी कार्यालय प्रमुख।

कार्यालयमा पुग्दा दिदी आज म भन्दा चाँडै आउनु भएको रहेछ।कारण सोधिन्।दिदीको हातमा एउटा पोको थियो।मलाई आफ्नो कार्यकक्षमा बोलाउनु भयो। म पछिपछि गए।दिदीले पोको खोल्दा,मेरो होस् उड्यो।कर्मको सम्बन्धमा यस्तो माया!!

दिदीले ल्याउनु भएको पोकाको टीकाले हामीलाई परदेशमा तिहारको खुसी कम हुन दिएन।

तानसेन,पाल्पा


सम्बन्धित शीर्षकहरु

काठमाडौं । भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीको समस्या समाधान गर्ने अभियानअन्तर्गत सरकारले पाँचवटा स्थानीय तहलाई भूमिहीन समस्यामुक्त पालिका…

१८ नोभेम्बर २०२६ | मध्यपूर्व / मध्यपूर्वमा अमेरिका र इरानबीचको सैन्य तनाव थप चर्किएको छ। इरानको केश्म टापुस्थित क्षेप्यास्त्र प्रक्षेपण…

-गोबिन्द राज ओझा (राजन ) अनन्त आकाशबीच चम्किने ताराका ज्योति हौँ हामी सबै, प्रकृतिका कणकणभित्र लुकेको चेतनाका मोती हौँ हामी…

प्रतिकृयाहरू
...