Wednesday 7th December 2022

लघुकथाः खुसीको दसैं -नारायण कोइराला


यत्रो बोको काटेपछि त गाउँभरिका सबैलाई पुग्नेभयो भनेर हल्ला चल्यो।बोको काट्न गाउँभरिका मानिस जम्मा भए।सबैको हातमा मासु लान थैला थिए।

गाउँमा हल्ला भएपछि भुन्टे र पुन्टे पनि त्यतैतिर गए। उनीहरुको हात भने खाली थियो।सबैजना आ – आफ्नो थैलामा मासु राखेर भुटुवा खान थाले।यिनीहरू पनि आएछन् भन्दै आउटै दुनामा भुटुवा दिए।दुवैजना भुटुवा लिएर घरतिर दौडिए।

ओछ्यानमा लम्पसार परेकी आमाको सम्मुन्ने भुटुवा राख्दै गर्दा आमा,भुन्टे र पुन्टेको आँखाबाट आँसु बर्सिए।कसैको मुखबाट आवाज आएन।ढोकाको अगाडि भने बोको पाल्ने गाउँका साहिँला बा उभिएका थिए।त्यो दृश्य देखेर साहिँलाबाका आँखा पनि रसाए।

साँझ चुलोमा भुन्टे र पुन्टे फर्सीको तरकारी पकाउँदै थिए।एक्कासी साहिँला बालाई देखेर झस्किए। साहिँलाबाले आफुसंग ल्याएको भाँडो खोल्नु भयो।त्यस भित्र भुन्टे र पुन्टेको खुसीको दसैँ थियो।
कारण,दिउँसो काटिएको बोकाको मासु र भात।

तानसेन, पाल्पा


Loading...
सम्बन्धित शीर्षकहरु

बसन्त थापा,कुवेत तीतोपाटी- आज यो देशको प्रगतिको वास्तविकता मूल्याङ्कन गर्न गाह्रो हुँदै गएको छ। तथ्याङ्कबाटै विकासका उपलब्धिहरू आँकलन गर्ने हो…

मगर संघ कुवेतको चौंथो अधिवेशन तथा मगर समुदायको राष्ट्रिय सांस्कृतिक पर्व एवं आम नेपालीहरुको महान चाड माघे सकराती कार्यक्रम अागामी…

शीतहरु १ टप टप शीत वर्षा २ जता ततै तिम्रै चर्चा ३ ज्वती पुञ्ज शीत गुञ्ज ४ शीत धारा अति…

प्रतिकृयाहरू
...