Thursday 19th November 2026

लघुकथाः खुसीको दसैं -नारायण कोइराला


यत्रो बोको काटेपछि त गाउँभरिका सबैलाई पुग्नेभयो भनेर हल्ला चल्यो।बोको काट्न गाउँभरिका मानिस जम्मा भए।सबैको हातमा मासु लान थैला थिए।

गाउँमा हल्ला भएपछि भुन्टे र पुन्टे पनि त्यतैतिर गए। उनीहरुको हात भने खाली थियो।सबैजना आ – आफ्नो थैलामा मासु राखेर भुटुवा खान थाले।यिनीहरू पनि आएछन् भन्दै आउटै दुनामा भुटुवा दिए।दुवैजना भुटुवा लिएर घरतिर दौडिए।

ओछ्यानमा लम्पसार परेकी आमाको सम्मुन्ने भुटुवा राख्दै गर्दा आमा,भुन्टे र पुन्टेको आँखाबाट आँसु बर्सिए।कसैको मुखबाट आवाज आएन।ढोकाको अगाडि भने बोको पाल्ने गाउँका साहिँला बा उभिएका थिए।त्यो दृश्य देखेर साहिँलाबाका आँखा पनि रसाए।

साँझ चुलोमा भुन्टे र पुन्टे फर्सीको तरकारी पकाउँदै थिए।एक्कासी साहिँला बालाई देखेर झस्किए। साहिँलाबाले आफुसंग ल्याएको भाँडो खोल्नु भयो।त्यस भित्र भुन्टे र पुन्टेको खुसीको दसैँ थियो।
कारण,दिउँसो काटिएको बोकाको मासु र भात।

तानसेन, पाल्पा


सम्बन्धित शीर्षकहरु

काठमाडौं । भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीको समस्या समाधान गर्ने अभियानअन्तर्गत सरकारले पाँचवटा स्थानीय तहलाई भूमिहीन समस्यामुक्त पालिका…

१८ नोभेम्बर २०२६ | मध्यपूर्व / मध्यपूर्वमा अमेरिका र इरानबीचको सैन्य तनाव थप चर्किएको छ। इरानको केश्म टापुस्थित क्षेप्यास्त्र प्रक्षेपण…

-गोबिन्द राज ओझा (राजन ) अनन्त आकाशबीच चम्किने ताराका ज्योति हौँ हामी सबै, प्रकृतिका कणकणभित्र लुकेको चेतनाका मोती हौँ हामी…

प्रतिकृयाहरू
...