Thursday 19th November 2026

कविताः आमाको मुहार -नारायण कोइराला


आफू भुइँमा बसेर चिसोबाट मलाई जोगाउँदै
आफनो हातमा लागेको माटो धोएर
मेरो बाबुलाई फोहोर नहोस् भन्दै
आफू एक छाक खाएर मेरो पेट भर्दै ।।

म मुसुमुसु हाँस्दा आफनो टाउको हल्लाएर
मलाई काखमा हल्लाई झन बढी हँसाउने
म खुरर दौडिँदा मलाई लडीबुडी खेलाउने
काखैमा सुताएर अमृत सरी दुध खुवाउने ।।

मलाई ठूलो बनाउन अती दुःख कष्ट झेल्दै
जस्तो सुकै अपत आपत आएपनि संघर्ष गर्दै
मलाई पढाई लेखाई ठूलो बनाएर
धर्तीमा जन्माएर जवानी सम्म पुराएर ।।

हे मेरी आमा म कसरी तिर्न सक्छु र
दस् धारा दूधको त्यो अमूल्य मूल्य
कल्पना पनि त गर्न सकिन्न अामको कर्जा
सधै हँसाउन सकु यही छ ,मेरो संकल्प ।।

बुढेसकालमा हजुरको आशु जमीनमा नखसुस
कहिल्यै पनि नहोस् हजुरलाई दुःखको महसूस
हासेको अगानिको डिलमा सधै देख्न सकूँ
आमा मेरी खुसी हुनुहुन्छ भनी म महसूस गरु ।।

यसपाली आएर सामुन्ने बसि मुख हेर्ने मन थियो
कोरोना महामारीले सपना अधुरो बनायो
चिन्ता नलिनुस् आमा भिडियोमा हजुरको अनुहार हेर्न पर्ने भयाे
आमाको मुख हेर्ने दिन यसरी मनाउन पर्ने दिन आयो ।।

नारायण कोइराला
तानसेन पाल्पा
हाल,यूएई


सम्बन्धित शीर्षकहरु

काठमाडौं । भूमिहीन दलित, भूमिहीन सुकुम्बासी तथा अव्यवस्थित बसोबासीको समस्या समाधान गर्ने अभियानअन्तर्गत सरकारले पाँचवटा स्थानीय तहलाई भूमिहीन समस्यामुक्त पालिका…

१८ नोभेम्बर २०२६ | मध्यपूर्व / मध्यपूर्वमा अमेरिका र इरानबीचको सैन्य तनाव थप चर्किएको छ। इरानको केश्म टापुस्थित क्षेप्यास्त्र प्रक्षेपण…

-गोबिन्द राज ओझा (राजन ) अनन्त आकाशबीच चम्किने ताराका ज्योति हौँ हामी सबै, प्रकृतिका कणकणभित्र लुकेको चेतनाका मोती हौँ हामी…

प्रतिकृयाहरू
...