Thursday 12th March 2026

कविताः धड्कन – कुंज देवी उपाध्याय


खोई किन हो हिजोआज
आकास बादलले छोप्दा खुशी लाग्दछ
आँधी तुफान सँग रमाएर हाँस्न मन लाग्छ
दुर्दान्त समयको कोलाहल सँग
परिचित भएर पो होला
धेरै दिन सुनसान भयो भने
मुटुको धड़कन बढन लाग्छ
नया संघर्षको तुफान कता चल्दै होला?
ती मतलबी कागहरु निकै कराएको सुन्छु
सतर्क भएर बस्नु पर्छ
मेरो आत्मा खोसेर लान सक्छन
मेरो मुटु दुई टुक्रा पारी
म आफैमा कमजोर बन्दै छु
अर्कालाइ दोष दिएर के गर्नु
म मै भित्र मरि सकेको छु।

-कुंज देवी उपाध्याय


सम्बन्धित शीर्षकहरु

मध्यपूर्वमा बढ्दो सैन्य तनावले अब केवल सैन्य शक्ति वा तेलको राजनीतिमा मात्र सीमित रहने संकेत देखिदैन। पछिल्ला घटनाक्रमले यो द्वन्द्व…

भारतको सर्वोच्च अदालतले पहिलोपटक इच्छा मृत्युको अनुमति दिने ऐतिहासिक फैसला सुनाएको छ । अदालतले गाजियाबाद घर भइ १३ वर्षदेखि अचेत…

सम्पादकीय तितोपाटी डटकम आजको नेपाली राजनीतिमा नागरिकहरू केवल दर्शक मात्र होइनन्, प्रश्न गर्ने सचेत शक्ति बनेका छन्। विशेषगरी पछिल्ला वर्षहरूमा…

प्रतिकृयाहरू
...