विश्वप्रसिद्ध गायिका Shania Twain ले आफ्नो जीवनका कठिन संघर्षहरू र ती संघर्षबाट जन्मिएको सफलताको कथा साझा गरेकी छन्।
२२ वर्षको उमेरमै उनले आफ्नी आमा र सौतेनी बुबा दुवैलाई गुमाइन्। अचानक परिवारको जिम्मेवारी उनको काँधमा आयो। आफ्ना भाइबहिनीको हेरचाह गर्नुपर्ने अवस्थाले उनलाई धेरै चाँडै परिपक्व बनायो।
“मैले धेरै सानै उमेरमा बहादुर बन्न सिक्नुपर्यो, नत्र म भत्किन्थेँ,” उनले भनिन्।
तर जीवनले उनलाई फेरि अर्को ठूलो परीक्षा दियो। लाइम रोगका कारण उनको स्वर तन्तुमा समस्या आयो र उनले स्वर जोगाउन शल्यक्रिया गर्नुपर्यो। जुन आवाजले उनलाई संसारभर चिनाएको थियो, त्यही आवाज गुम्ने डर उनको अगाडि थियो।
“मैले कठिन समयहरू पार गर्न सकेँ, किनकि मैले साहस खोज्न सिकेँ। डरलाई सामना गर्न सिकेँ। डरले नै मलाई अगाडि बढाउँछ,” उनले भनिन्।
आज पछाडि फर्केर हेर्दा भने ट्वेन आफ्नो जीवनलाई पीडाको कथा मात्र ठान्दिनन्। उनी मुस्कुराउँदै ती दिनहरू सम्झिन्छिन्।
“मैले आफ्नो जीवनका चुनौतीहरूलाई धेरै पहिले नै स्वीकार गरेर बुझिसकेकी छु। अहिले म ती दिनहरूलाई मुस्कानका साथ सम्झन सक्ने अवस्थामा छु,” उनले भनिन्।
उनले बाल्यकालमा आफूलाई प्रेरणा दिने गायिका Tanya Tucker सँग काम गर्ने अवसरबारे पनि बताइन्। टकर उनकी आमाको नजरमा एउटा उदाहरण थिइन्—एक बाल कलाकार, जसले ठूलो सपना पूरा गरिन्।
ट्वेन सम्झिन्छिन्, “मेरी आमाले मभित्र पनि त्यस्तै सम्भावना देख्नुहुन्थ्यो। म बाल कलाकार बन्न सकिनँ, तर मेरी आमा बितिसकेपछि मात्र मेरो सफलता आयो। जब मैले टान्यासँग गीत रेकर्ड गरेँ, त्यो क्षणमा मलाई मेरी आमा, मेरो बाल्यकाल र उहाँका सपना सबै सम्झना आए।”
उनको संगीतमा आफ्नै संघर्षको आवाज मिसिएको छ। गरिबी, परिवारको जिम्मेवारी र अभावले उनलाई सानै उमेरमा ठूलो बनायो।
“हामीसँग कहिलेकाहीँ घरको खर्च चलाउने पैसा पनि हुँदैनथ्यो। म बच्चा भएर पनि एउटा वयस्कजस्तो जिम्मेवार थिएँ—भाइबहिनीलाई विद्यालय पठाउने, जे बाँकी छ त्यसबाट खाना बनाउने, कहिलेकाहीँ केचप लगाएको रोटी खाएर दिन काट्ने,” उनले भनिन्।
उनले आफ्नी आमाको मानसिक संघर्ष पनि सम्झिइन्। गरिबी र असहायताले उनकी आमालाई कठिन अवस्थामा पुर्याएको थियो।
“उहाँ असल आमा हुनुहुन्थ्यो, तर कहिलेकाहीँ उहाँ हामीलाई आफूले चाहेजस्तो हेरचाह गर्न नसकेको पीडामा हुनुहुन्थ्यो। मेरो संगीत उहाँका लागि आशाको किरण थियो,” ट्वेनले भनिन्।
शानिया ट्वेनको कथा केवल एउटा सफल गायिकाको कथा होइन; यो अभाव, दुःख र डरलाई पार गरेर आफ्नो आवाज खोज्ने मानिसको कथा हो। उनको जीवनले देखाउँछ—कहिलेकाहीँ सबैभन्दा गहिरो पीडाबाट नै सबैभन्दा शक्तिशाली सिर्जना जन्मिन्छ।
