Sunday 22nd November 2026

लघुकथाः खोजी -नारायण कोइराला


उ बोर्डरमा बस्ने मान्छे थियो । यता जाउ कि उता कुनै ठेगान थिएन्।कहिले मानिस जम्मा गरेर आफ्नो सन्देश दिन्थ्यो । उसको आफ्नै तरिका थियो । उ आफूलाई सधैं अन्यायमा परेको जिकिर गर्दै हिडेको देखिन्थियो ।

“कहिले यताको तारिफ कहिले उताको तारिफ । मानौं उ कताको हो बुझ्नु कठिन थियो ।”

जनता भड्काउने उसको काम हो भन्दा फरक पर्दैन थियो । उ आफूलाई गरीब, पिछडिएका समुदायको नाइके सम्झन्थियो । कहिले काँही उसको नाममा ताली पनि खुब बज्याइयो तर जहाँ उ रहन्थ्यो त्यो देशका सासक भने उसको कुरा मान्न तयार थिएनन् । शासन प्रणालीसँग उसको घोर आपत्ति थियो । कहिले वारी कहिले पारी यस्तै चलिरहेको थियो । देशको मूल्य मान्यातालाईसम्म चुनौती दिँदै शासकलाई उ तर्साउन चाहन्थ्यो ।

“सासक पनि उसको विरुद्धमा आरोप प्रत्यारोप लगाउँदै आएका थिए । दुवै तिर वाक युद्ध चलि नै रहेको थियो ।”

उ भन्थ्यो, सासक हाम्रो विचारलाई दोहन गर्दै छ ।सासक भन्छ यो विखण्डनकारी हो । लडाइँ गरीब जनताको लागि हो कि, पदको लागि बुझ्न सबैलाई कठिन भएको थियो । यसरी नै दिन बित्दै गए ।

समय जस्ताको तस्तै भए पनि शासकीय रूप परिवर्तन भयो । सरकारमा बस्नेहरू अल्पमतमा पर्दै गए । अब के गर्ने? समस्याको हल खोज्नु थियो । अब पासो कता फाल्ने सरकारवादी सोच्दै थिए । बोर्डरको उ पनि मौकाको पर्खाइमा थियो तर कस्तो मौका जनतालाई बुझ्न कठिन ।

मध्यरात तिर अच्चमको जमघट देखियो । वर्षौं देखि जनतासँग गएर सरकारको विरोध गर्ने उ र सरकार एउटै मञ्चमा उभिइरहेका थिए । हिँजोका दुस्मन आज त मित्र भइसकेछन् । जनतालाई त झुटो आश्वासन मात्र बाँकी थियो । उसको खोजी त जनताको समस्या नभई कुर्ची रहेछ ।

नारायण कोइराला
तानसेन, पाल्पा
हाल,यूएई।


सम्बन्धित शीर्षकहरु

लन्डन, नोभेम्बर २१। विश्वकै घातक र उपचार गर्न कठिन मानिने अग्न्याशय (प्यान्क्रियाज) को क्यान्सर उपचारमा वैज्ञानिकहरूले नयाँ आशाजनक उपलब्धि हासिल…

बङ्गलादेशको नाराइल जिल्लामा प्रतिबन्धित अवामी लिगका कार्यकर्ताले गरेको भनिएको आक्रमणमा बङ्गलादेश नेसनलिस्ट पार्टी (बीएनपी) का दुई स्थानीय नेताको हत्या भएको…

म्यानमारको सेनाले रोहिंग्या मुस्लिम समुदायमाथि सन् २०१७ मा गरेको सैन्य दमनलाई नरसंहार ठहर गर्दै अन्तर्राष्ट्रिय न्यायालय (आईसीजे) ले ऐतिहासिक फैसला…

प्रतिकृयाहरू
...