जाँतोमा हातो समाई सातु आमाले पिँधेको।
खाएर सातु कहिले काहीँ मेलोमा हिँडेको।
हलो र जुवा काँधमा बोकी ओराली झरेको।
खेतमा पुगी हलोले जोती रोपाइँ गरेको ।१।🌷🙏🌺
भनेको सुन्दा आश्चर्य लाग्ला पछाडि गएर।
त्यसैले मैले कविता लेखेँ मनमा लागेर ।
गाउँमा बसी ढिँडो र रोटी खाएका मानिस।
निरोगी भई बाँचेको देख्छु समय साक्षी छ ।२।🌷🙏🌺
दुध र घिउ दही र मही खाएको बलियो।
मासुको टुक्रा बियर साथ खाएको थलियो ।
भनेमा गाली अवश्य मिल्ला जमाना आजको ।
अमृत ठानी सुरुप्प प्युँने अनौठो चिज त्यो ।३।🌷🙏🌺
भकारीबाट झिकेर धान ढिकीमा कुटेको ।
चामल मकै फापर कोदो जाँतोमा पिसेको ।
चामलको भात मकैको आटो गहुँको रोटीको।
स्वादिलो मानी मिठ्याई मुख आफूले खाएको ।४।🌷🙏🌺
बालक काल सम्झना होला गाउँमा हुर्केमा ।
माथिको कुरा कथा झैँ होला शहर पसेमा ।
पूजाको दिन पुरेत बाजे आएर झ्यालमा।
कता छ रेखी भनेर सोध्दा भएर झसङ्ग ।५।🌷🙏🌺
आमाले झट्ट चामल झिकी दिनु भो मलाई।
पिसेर ल्याऊ हे मेरो छोरा नगरी ढिलाई।
चामल पिस्न भनेर मैले जाँतोमा पुगेको।
जाँतोको हातो खुसुक्क खुस्की निधार चुमेको।६।🌷🙏🌺
निधार छाँम्दा अमला जत्रो टुटुल्को उठेको।
त्यसैले गर्दा दुईघण्टा मैले कुनामा सुतेको ।
ती सबै कुरा सम्झना दियो अहिले जाँतोले।
कसैको पनि नहोस् है त्यस्तो जाँतोको हाँतोले ।७।🌷🙏🌺
हरि शर्मा(गलकोटे कवि)
मिशिगन, अमेरिका ।🌷🙏🌺
