क्षेत्रीय तनावको बढ्दो छायाँबीच Kuwait Council of Ministers को पछिल्लो बैठकले स्पष्ट संकेत दिएको छ—कुवेत आफ्नो सुरक्षा, सार्वभौमसत्ता र आन्तरिक स्थिरतामा कुनै सम्झौता गर्न तयार छैन। आउँदै गरेको Eid al-Fitr को सन्दर्भमा शुभकामना आदानप्रदानसँगै सुरक्षा तयारीको समीक्षा हुनु आफैंमा समयको संवेदनशीलताको द्योतक हो।
परिषद्ले कुवेती भूभागमा भएको भनिएको इरानी आक्रमणप्रति कडा आपत्ति जनाउँदै यसलाई अन्तर्राष्ट्रिय कानून र राष्ट्रिय सार्वभौमसत्ताको उल्लङ्घनको रूपमा चित्रण गरेको छ। यस्तो अभिव्यक्तिले केवल कूटनीतिक असन्तोष मात्र होइन, सम्भावित जोखिमप्रति गम्भीर सतर्कता पनि झल्काउँछ। कुवेतले सहयोगी राष्ट्रहरूको समर्थनलाई पुनः पुष्टि गर्नुले क्षेत्रीय शक्ति सन्तुलनमा आफ्नो स्थान सुरक्षित राख्ने रणनीति स्पष्ट देखिन्छ।
विशेष रूपमा Mishal Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah र Sabah Al-Khalid Al-Sabah को नेतृत्वमा सैन्य र सुरक्षा संयन्त्रहरूको सक्रियता, साथै विभिन्न सुरक्षा निकायहरूको समन्वय, राष्ट्रिय तयारीलाई मजबुत बनाउने दिशामा महत्वपूर्ण कदम हो। सैन्य अड्डा र सीमाक्षेत्रहरूको निरीक्षण केवल औपचारिकता होइन; यो सम्भावित संकटलाई पूर्वतयारीमार्फत नियन्त्रणमा राख्ने प्रयास हो।
यसैबीच, Hezbollah सँग सम्बन्धित गतिविधिप्रति व्यक्त गरिएको चिन्ता अझ गम्भीर आयाम हो। बाह्य आतंकवादी नेटवर्कहरूसँगको कुनै पनि सम्बन्धलाई ‘रातो रेखा’ घोषणा गर्नुले कुवेतले आन्तरिक सुरक्षामा शून्य सहिष्णुता नीति अपनाएको स्पष्ट संकेत दिन्छ।
तर, यस्तो कडा सुरक्षा र सैन्य तयारीबीच एउटा महत्वपूर्ण प्रश्न पनि उठ्छ—के यो क्षेत्र अझ ठूलो द्वन्द्वतर्फ अघि बढिरहेको छ? यदि कूटनीतिक संवाद र संयमलाई प्राथमिकता दिइएन भने, सानो घटनाले पनि ठूलो अस्थिरता निम्त्याउन सक्छ।
अन्ततः, कुवेतको सन्देश स्पष्ट छ: सुरक्षा र स्थिरता पहिलो प्राथमिकता हुन्। तर दीर्घकालीन शान्तिका लागि केवल सैन्य तयारी पर्याप्त हुँदैन; संवाद, सहकार्य र क्षेत्रीय समझदारी नै स्थायी समाधानका आधार हुन्।
-श्रोत स्थानिय पत्रपत्रिकामा प्रकाशित समाचारमा आधारित
