बीबीसीको विश्लेषणअनुसार, ईरान तत्काल युद्ध अन्त्य गर्न दबाबमा देखिए पनि सैन्य रूपमा लामो समयसम्म प्रतिरोध जारी राख्ने क्षमता अझै बाँकी रहेको देखिन्छ। मिसाइल भण्डारबारे विश्वसनीय सार्वजनिक तथ्यांक नभए पनि मिसाइल प्रहारको तीव्रता घटेको छ। अर्कोतर्फ, ड्रोन र क्रुज मिसाइल उत्पादन तुलनात्मक रूपमा छिटो गर्न सकिने भएकाले इरानको युद्ध क्षमता केवल ब्यालिस्टिक मिसाइलको संख्याबाट मात्र मापन गर्न सकिँदैन।
इरानको अर्को महत्वपूर्ण शक्ति उसको कमाण्ड संरचना र सैन्य संगठनको निरन्तरता हो। युद्धमा वरिष्ठ कमाण्डरहरू मारिए पनि नयाँ नेतृत्व नियुक्त हुँदै गएको र सैन्य संरचना सञ्चालनमा रहेको विश्लेषण गरिएको छ।
तर सबैभन्दा ठूलो चुनौती इरानको अर्थतन्त्र र घरेलु मोर्चा बन्न सक्छ। युद्धअघि नै महँगी, मुद्रा अवमूल्यन, कमजोर लगानी र आर्थिक असन्तुलनबाट दबाबमा रहेको अर्थतन्त्रमा युद्धले थप भार थपेको छ। तेल निर्यात र व्यापारमा लामो समयसम्म अवरोध आएमा तेहरानमाथि आर्थिक दबाब अझ बढ्न सक्छ।
हर्मुज जलडमरूमध्य इरानका लागि दोधारे हतियार हो। यसमा अवरोध सिर्जना गर्दा अमेरिका र विश्व ऊर्जा बजारमा ठूलो दबाब पर्न सक्छ, तर त्यही कारणले इरानको आफ्नै तेल निर्यात र व्यापारसमेत प्रभावित हुन सक्छ।
राजनीतिक रूपमा पनि इरानभित्र युद्ध कति लामो तान्ने भन्ने विषयमा मतभेद देखिन्छ। केही नेताहरू निरन्तर युद्धभन्दा वार्तालाई उपयोगी मान्छन् भने कट्टरपन्थी धाराले दबाब कायम राख्नुपर्ने तर्क गर्छ।
समग्रमा, ईरानसँग युद्ध तुरुन्तै अन्त्य गर्नुपर्ने बाध्यता सिर्जना भइसकेको देखिँदैन। तर युद्ध जति लम्बिन्छ, आर्थिक क्षति, महँगी, बेरोजगारी, पूर्वाधारमा दबाब र क्षेत्रीय सम्बन्धमा पर्ने असर त्यति नै गम्भीर बन्न सक्छ।
यसैले मुख्य प्रश्न “ईरानसँग अझै कति मिसाइल बाँकी छन्?” भन्दा पनि “ईरानले बढ्दो आर्थिक र राजनीतिक मूल्य कति समयसम्म सहन सक्छ?” भन्ने बनेको छ।
