गजल
###
बन्द भो रे मेरो निम्ति धड्किने धड्कन के गरुँ ?
भेट्यो रे नयाँ कोही, भयो ऊ परिवर्तन के गरुँ ?
म त हरपल उसलाई नै सम्झेर बाँचेकी थिए
आज एक्कासी शरीरमा सकियो अक्सिजन के गरुँ ?
पोहोर आमालाई अस्पतालमा उपचार गर्दा
भएको जति सबै सकियो धन के गरुँ ?
एक छाक जाउलोको भरमा सास धान्दै छु
साहु आउँछ र बोल्छ नमिठो बचन के गरुँ ?
नियतिले नै बारम्बार ठगिएको मान्छे हुँ म
सबैका लागि बिरानो भो मेरो आँगन के गरुँ ?
-धर्मिला कार्की
महाराजगन्ज-३, काठमाडौँ
