गजल
ससुराली मावलीको दाइजो सरी पाए देश ।
पालोफेरो गरी गरी निकम्बाले खाए देश ।
स्वर्ग जस्तो रामराज्य कतै देख्न पाईन्थ्यो कि,
मनमोहन, महेन्द्र र बि .पी . फेरि आए देश ।
निरङ्कुश नीतिकानुन करको त्यो दायरामा,
जनतालाई जुवा हाली दाँदे भास्दै साए देश ।
बनाएका ठुला ठुला घर महल छाउनलाई,
भत्काएर सुनको छाना परालले छाए देश ।
आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्न सम्झौता र सन्धीबाट,
पराईलाई ऋण पैँचो ठेकी ब्याजमा लाए देश ।
***
टहल आचार्य
कालिञ्चोक ८ सुनखानी दोलखा
बागमती प्रदेश
