डा.अम्बरिश पोख्रेल- नेकापा एमालेका बरिष्ठ बुद्धिजीवी तथा नेपालका अर्थशास्त्री डक्टर गोविन्द थापा र विवेकशील नेपालीका एउटा प्रमुख हस्ती (संस्थापक गोविन्द नारायण पछिका) उज्जल थापा दुवैलाई बेशार पानी र बेलाउतिका पात थिचेर, पिसेर, सुँघेर, चाटेर, झोल पारेर गत एक वर्ष देखि पिउँदा पनि, उहाँहरू कोरोनाबाट बच्न सक्नु भएन ! डक्टर थापाको आज मृत्यु भइसकेको छ भने, उज्जल थापा भेन्टिलेटरमा अन्तिम लडाई लड्दै छन् ।
२. कोरोनाबाट बच्ने विकल्प भनेको, दुई डोजको भ्याक्सिन प्रयोग गर्नु हो । विज्ञानले प्रमाणित गरिसकेको कुरा हो । यही सत्य हो । अरु सबै बकबास हो । उहाँहरूले सुई लगाउन पाउनु भएको भए, बाँच्नु हुन्थ्यो कि! के थाहा ।
३. यी दुई प्रतिनिधि पात्रहरू हुन् । यसरी नै हज्जारौं नागरिकहरुको मृत्यु भइसकेको छ, होईन र ? मृत्युमा धकेलिएको छ, लाखौ नागरिकहरुलाई । सरकार बेखबर छ साधारण नागरिकका लागि ।
४. तर, नेपाली नागरिकहरुको मृत्युको बदलामा देशका ठूला ठूला पार्टीका नेताहरु सत्ताको चरम खेलमा लिप्त हुँदै, अकुत सम्पत्ति कमाउने धन्दामा सक्रिय रहेको कुरा दिन जत्तिकै छर्लङ्ग छ ।
५. मृत्यु तपाईंको घर घरमा नआएको हुन सक्दछ । सत्ताको प्रयोग गरेर, छलछाम गरेर कसैले एक वा दुई डोज सुई लगाउँदैमा, अहिलेको चरम ब्यबस्थालाई काध हाल्नु पनि अपराध हो ।
६. अपराध पनि थरी थरीका हुन्छन्। भौतिक मानसिक, प्रत्यक्ष, अप्रत्यक्ष, मन्द तथा तिब्र गतिका । यो प्रकारको चरम लापरवाहीलाई ढाकछोप गर्नु पनि समाजको हित विपरित अपराध हो ।
७. दरबार भित्र आफू सुरक्षित बसेर वा आफूलाई पुगेर अरूलाई सकारात्मक हुने अर्ति उपदेश दिनेहरू समाजका विसंगति विकृतिहरूका वाहक हुन । कोरोना अव्यवस्था लाई ढाकछोप होइन, उजागर गरेर राज्यलाई आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गर्न झक झकाउनु सचेत नागरिकहरुको अधिकार तथा कर्तव्य भएको छ ।
८. स्मरणीय छ, सत्तासँग पहुँचवाला बीस वर्ष देखि माथिका अनैतिक हजारौंले एक वा दुई डोजको भ्याक्सिन प्रयोग गरिसकेका छन् । तिनीहरूले नै हामीलाई भ्रम दिँदै भन्ने गर्छन्, सरकारले गर्दै छ । गरेको छ । गर्ने छ भनेर अर्ति उपदेश दिने गर्छन् ।
९. तिनीहरूलाई एउटै प्रस्न सोधौँ: यो एक डेढ वर्षमा सरकारले किन एउटा पनि आइसियु बेडहरु तथा भेन्टिलेटर वा अक्सिजन प्लान्ट हरुको ब्यबस्था गरेन वा किनेन ? थप एम्बुलेन्सको ब्यबस्था किन गरेन ? तर गत दुई वर्षमा दश अर्ब रुपैयाँ बराबरको सवारी साधनको खरिदको लागि बजेट निकासा गरेको थियो किन ? जनताको स्वास्थ्य किन कहिकतै प्राथमिकतामा परेन ?
१०. विज्ञानमा विश्वास गरौँ । सबै जनताको लागि भ्याक्सिन किनेर छिटो भन्दा छिटो उपलब्ध गराउन सरकारलाई हामी सबैले दबाब सृजना गरौं । जम्मा दुई करोड जति भ्याक्सिन किन्नु भनेको ठूलो कुरा होइन राज्यको लागि । अन्तिम विकल्प यही हो । विकल्पको लागि आवाज उठाउने गरौं । शासकका कान् हरुमा आवाजको झिर रोपौं ।
अस्तु ।
