यो भेटको सबैभन्दा ठूलो अर्थ युद्धरत वा तनावग्रस्त क्षेत्रका दुई पक्षबीच संवादको ढोका खुला राख्नु हो। इरान र यूएई दुवै ब्रिक्सका सदस्य भए पनि वर्तमान पश्चिम एसिया युद्धले उनीहरूलाई फरक सुरक्षा र राजनीतिक अवस्थिति पुर्याएको छ। त्यसैले यही समयमा भएको प्रत्यक्ष भेटले कूटनीतिक संवादको सम्भावनालाई बलियो बनाएको छ।
विशेषगरी ब्रिक्स सम्मेलनअघि इरान र यूएईबीच पश्चिम एसियाको युद्धबारे घोषणापत्रको भाषामा समेत गम्भीर मतभेद देखिएको थियो। त्यस अवस्थामा दुवै देशका उच्च नेतृत्व एउटै टेबलमा बसेर ‘तनाव न्यूनीकरण’ र ‘क्षेत्रीय स्थिरता’बारे छलफल गर्नु आफैंमा महत्वपूर्ण संकेत हो।
यसलाई तत्कालै इरान–यूएई सम्बन्धमा ठूलो समझदारी वा युद्ध अन्त्य गर्ने सम्झौता भनेर बुझ्नु भने हतार हुनेछ। अहिलेको पुष्टि भएको विषय संवाद र तनाव कम गर्ने प्रयास हो। तर कूटनीतिमा यस्ता भेटघाटले भविष्यमा ठूलो राजनीतिक समझदारीको आधार तयार गर्न सक्छ।
भारतका लागि पनि यो भेट अर्थपूर्ण छ। नयाँ दिल्लीले इरान र यूएई दुवैसँग सम्बन्ध राख्दै आएको छ र ब्रिक्सको अध्यक्षका रूपमा भारतले संवाद तथा कूटनीतिलाई जोड दिइरहेको छ। भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले पनि इरानी राष्ट्रपति पेजेश्कियानसँगको भेटमा पश्चिम एसियाका समस्या संवाद र कूटनीतिबाट समाधान गर्नुपर्ने धारणा दोहोर्याएका थिए।
निष्कर्षमा, नयाँ दिल्लीमा भएको यो भेट युद्धको अन्त्यको घोषणा होइन, तर युद्धको बीचमा कूटनीतिक ढोका बन्द हुन नदिने महत्वपूर्ण प्रयास हो। ब्रिक्सले वास्तवमै विश्व राजनीतिमा वैकल्पिक कूटनीतिक मञ्चको भूमिका खेल्न सक्छ कि सक्दैन भन्ने परीक्षामा यस्ता भेटवार्ताको महत्व आगामी दिनमा अझ बढ्न सक्छ।
