Wednesday 25th March 2026

गजल


देशमा रोजगार नपाए रै परदेश सरेको हु।
श्रम र राहदानी बोकी सातसमुन्द्र तरेको हु।

स्वदेशमा भविष्य अन्धकार देखेपछि मैले,
आफ्नो देश छोड्न बाध्यतामा परेको हु।

कहिले बुझेन श्रमिकको श्रमलाई सरकारले,
रगत र पसिना बेचेर रिमिट्यान्स भरेको हु।

बाध्यता र विवशताको हावाहुरीले उडाएर
भौतारिदा भौतारिदै मरुभूमिमा झरेको हु।

नसोध मलाई कहिले देश फर्किन्छौ भनेर,
देशको हालत देखेर नफर्किने निधो गरेको हु।

-सृर्जना पाण्डे (सिरु)
चितवन, हाल पर्देश


सम्बन्धित शीर्षकहरु

यो युद्ध कहाँ जाँदैछ र किन अन्त्य गर्न गाह्रो छ?”—वास्तवमा अहिलेको मध्यपूर्वको सबैभन्दा जटिल र निर्णायक प्रश्न हो। यहाँ सतहमा…

मध्यपूर्वको अस्थिर भू-राजनीतिक परिदृश्यबीच हालै विकसित घटनाक्रमले फेरि एकपटक अन्तर्राष्ट्रिय शक्तिहरूबीचको गहिरो अविश्वासलाई उजागर गरेको छ। Group of Seven द्वारा…

आजको विश्व तीव्र रूपमा प्रविधिमुखी बन्दै जाँदा युद्धको स्वरूप पनि गहिरो परिवर्तनको चरणमा पुगेको छ। कुनै समय बन्दुक, ट्याङ्क र…

प्रतिकृयाहरू
...