गजल
फिकाफिका जिन्दगीमा,गाढा रङ्ग भर्छु भन्थ्यौ।
सधैं फुल्ने फुल हुँ म, ओइली कहाँ झर्छु भन्थ्यौ।
दुई दिन मात्रै बाँचे पनि, हाँस्दै खेल्दै रमाउँदै,
मायारुपी ठुलो सागर, सङ् सङ्गै तर्छु भन्थ्यौ।
ढकमक फुलेकी छौ, बगैंचाको फुल जस्तै,
जता मिठो बास्ना चल्छ,उतै डेरा सर्छु भन्थ्यौ।
दिनको घाम रातको जुन, भइ यहाँ उदाएर,
तिम्रो मुहार फेर्नलाई, राम्रो काम गर्छु भन्थ्यौ।
सफलताको शिखर चुमी हाँसी खुसी भइ यहाँ,
दिर्घ आयु होस भनी, अमृत जल छर्छु भन्थ्यौ।
पिर गर्नु तिमी भन्दा, पहिला म नै मरि गए,
चोखो माया मार्नु परे, तिम्रै सामु मर्छु भन्थ्यौ।
पापी दैबको त्यो नजर, लागि हामी छुट्यौं भने,
बियोगमा तड्पिएर, अग्नि रापमा पर्छु भन्थ्यौ ।
प्रतिमा शिवाकोटी
कालिन्चोक गा.पा८,सुनखानी,दोलखा ।
(रचना : २०७८जेठ १९ बुधबार)
