मुर्ख साथी भए पछि दुख पाइदो रैछ
त्यसैले त ज्ञानि मान्छे एउटा चाइदो रैछ
त्यसै पढ्ने हैन रैछ बीस पच्चीस बर्ष
मन बुझ्ने मान्छे भए हुदो रैछ हर्ष ।
सहि बिचार लिने मान्छे नजिक आएदेखी
जीवन पनि स्वर्ग लाग्छ उनलाई पाएदेखी
बोली मिठो, राम्रो सोच सधैं हास्ने बानी
ज्ञानि मान्छे, मिहिनेती उनी मेरो रानी ।
भेट हुँदा, कुरा हुँदा मिठो मिठो बोल्दा
मलम जस्तो उनको आवाज दिलभित्र पोल्दा
सपनामा सजायको उनको माया मैले
हासिखुसी बितिराछ जिन्दगानी ऐले ।
भाग्यमानी सोच्छु आफै उनलाई पायपछी
बास्ना चल्छ फुलबारीमा हावा आयपछी
फूल जस्तो उनको मन बास्ना जस्तो बोली
मिठो निन्द्रा सङ्गसङ्गै लाग्छ आजभोलि।।
– छवि राम सुनार (निर्दोष) डेढगाउँले भान्जा हाल,कुवेत
