आर्तनादबाट छुटेका क्रन्दनहरु माझ
केही सहिष्णुताका बिज उम्रन खोज्छन्
परन्तु , तथाकथित उग्रसामन्तबादका
गिद्धे नजरहरुले डस्न थाल्छन्
कुनै एकादेशको कथा होइन यो,
न कुनै कपोकल्पित कोरा कबिता
सताब्दिऔ कुन्ठित अर्ध स्वतन्त्रतामा
जकडिएको एक पृथक-बादलाई चिर्नु छ ।
त्यसैले त जुर्मुराउन खोज्दैछन्
तोड्न खोज्दैछ्न् स्वछन्दताका पर्खालहरु
आजिवन दासत्वका जिउँदा लाशहरु
जुलुश निकाल्दै छन्
नउदाएका होईनन् लाखौं सुर्य
र पनि अन्धकारमा बाचेका छन्
नजोतिएका होईनन् बान्झा जमिन
र पनि भोकले ग्रसित छन् ।
न पोखिएका हैनन् साहदत्वका खुन यहाँ
किन्तु
कहिल्यै उपनिबेश बादको
हावा नलागेको धर्तिमा
आखिर किन सल्बलाउदै छन् त ?
टुक्रे महाराजाहरु
टुटे फुटेका श्रीपेच जोड्न खोज्दैछ्न्
बादैबादको भारी बोकाएर
राज गर्न खोज्दैछ्न्
अनेक पन्थिहरु
दास्त्वका पूजारीहरु
उत्तर दक्षिण शक्ति पिठ घुम्दै
टुक्राउ अनि राज गर
रूप र रङ्गभेदका होलि मनाउदै।
यो कुनै मनोबाद होईन
यो त्यो कबिता हो
जहाँ भूपिको ‘अन्धोमान्छे’ जिउदै भेटिन्छ्न् ।
श्रीभक्त पौडेल “आफन्त”
रामपुर चितवन
आल्बिर आलिकान्ते
स्पेन
मार्च २१, २०१८
