Tuesday 17th November 2026

कविताः साउन १५


-माधव पाैडेल ‘असल यात्री’

हजुर बुबाको माया,
मिर्मिरे उज्यालो ,
अंगेनाको राप
कुडेभरि सुबर्णे गाईको दूध
एक मुठ्ठी चामल
सानो पितल को पन्यु
मायाले भरिएको त्यो हात
हल्लिए धेरै बेर हल्लिए
हाम्रै खुशिको लागि
हो अोठकै मुस्कान को लागि
तयार भएछ भोजन
दिदीको हुकुम अायो
“वोई सबैजना उठ”
अाज त खिर पाकेछ
म ब्युझे र सोचे
बिहान किन खिर पाक्यो
हतार हतार अाँखा मिच्दै
पुगे ध्वासोले लत्पतिएको पात्रो हेर्न
साच्चै हो रहेछ अाज साउन पन्ध्र ।


सम्बन्धित शीर्षकहरु

पखेटा छैनन्, उडूँ कहाँ म, आकाश टाढा छ, मनै भने प्रियको सम्झनामा, हराउँदै जान्छ। फूलका बगैँचा फुले पनि, मन फुल्न…

जर्मनी, डेनमार्क, अस्ट्रिया, ग्रीस र नेदरल्याण्ड्सले सन् २०२७ देखि रवान्डामा आप्रवासी फिर्ता केन्द्र खोल्ने योजना सार्वजनिक गरेका छन्। यो केन्द्रमा…

अमेरिकी गुप्तचर निकायले इरानले अमेरिकी भूमिमै ठूलो आक्रमण गर्न सक्ने सम्भावनाबारे नयाँ सूचना प्राप्त गरेको जनाएको छ। उक्त सूचनाअनुसार इरानले…

प्रतिकृयाहरू
...