अझै क्षितिजमा घाम छ, अँध्यारो छर्न नदेऊ,
अधुरै छन् मेरा सपना, साँझ अहिले नपारिदेऊ।
म आफैँ खसुँला कुनै दिन, समयलाई बोल्न देऊ,
अहिल्यै कमजोर नभन, कर्मको बाटो खोल्न देऊ।
किन दोषका जाल बुन्छौ, किन अपवाद खोज्छौ,
मेरो मौनताभित्र लुकेको, सङ्घर्ष किन रोक्छौ?
अहिल्यै मेरो हार लेखी, फैसला नगरिदेऊ,
पहिले कर्मको आगोमा, प्रतिभा निखारिन देऊ।
बदनाम गर्ने हतारोमा, सत्य नबिर्सिदेऊ,
पहिले मेरो नाम गुञ्जियोस्, इतिहास लेखिन देऊ।
माटोमा बीउ रोपेको छु, फल लाग्न केही बेर छ,
मेरो भाग्यको आकाशमा, उज्यालो हुने फेर छ।
आज मलाई कमजोर ठानी, हाँसोमा नउडाइदेऊ,
मभित्रको ज्वालामुखीलाई, खरानी नसम्झिदेऊ।
-गोबिन्द राज ओझा (राजन)
