बि. आर. उप्रेती, बारा, नेपाल – विश्वब्यापी रुपमा दिनानुदिन कोरोना संक्रमण र दैनिक हजारौं मानिसहरुको मृत्यु भै रहेको देख्दा सुन्दा स्थिति भयावह बुझिन्छ । झन् छिमेकी देश भारतमा त कोरोनाबाट दैनिक तीन चार हजारको दरले मृत्यु भएको सुन्दा कहाली लाग्दो अवस्था बुझिन्छ ।
नेपालको पूर्व, दक्षिण र पश्चिम सिमाना भारतसँग जोडिएको छ । नेपालको दक्षिणी सिमाना पुरै भारतको बिहार प्रान्तसँग जोडिएको तथा खास गरेर पश्चिमी नेपालका निम्न आय भएका नेपालीहरु लाखाैंको संख्यामा भारतमा रोजगारीका लागि गएकोले अहिले कति त भारतमा नै मरिसके अनि दैनिक हजारौं जना यता नेपालमा फर्केकाहरु संक्रमित भएर आइरहेका हुँदा तिनका घर गाउँ, समाजमा कति संक्रमण भए होलान् सहजै अनुमान गर्न सकिन्छ ।
यसरी हाल नेपालमा दैनिक संक्रमण र मृत्युदर बढ्दो अवस्थामा भएको हामी सबैमा सर्व विदितै छ। यथा समयमा सिमा नाका बन्द, संक्रमितहरुको रेकर्ड र तिनका उपचार विधि जस्ता निति अपनाइ कार्य भएको भए संक्रमण कम हुन्थ्यो होला ।अब अहिले त सम्हालेर साध्य नहोला जस्तो भइ सक्यो । यो महामारी नियन्त्रणको लागि देशमा ५/७ ठाउँमा कर्फ्यु, केहि जिल्लामा लक डाउन गरेर नियन्त्रण होला र ?
कोरोना रोकथाम तथा नियन्त्रणको लागि देश भर – गाउँ टोल देखि जिल्ला, शहर सम्म आ-आफ्नो एरियामा स्थानीय बुद्धिजीवी, नेता कार्यकर्ताहरू सक्रिय भइ जन-मानस आवतजावतमा रोक, संक्रमितहरुको उपचार र ब्यवस्थापन गर्नुपर्छ ता कि अन्यत्र नफैलियोस । संक्रमण फैलिएका ठाउँ तथा अन्य ठाउँमा समेत कोरोना विरूद्ध माइकिङ गरि अत्यावश्यक काममा बाहेक बाहिर भिडभाडमा नजाने, बाहिर निस्कनै परे पनि सधैं मास्कको प्रयोग गर्ने र सामाजिक दुरी राख्ने लगायतका विषयमा समुदाय स्तरमा सचेतना जगाउने कृयाकलाप गर्नु्पर्छ । यसै गरि दैनिक ज्याला मजदुरी गरि जिविकोपार्जन गर्नुपर्नेहरु र गरिब गुरुवाहरुको भोकै परि समाजमा पर्न सक्ने असरलाई कसरी समाधान गर्नुपर्ने हो सरकारको ध्यानाकर्षण हुनु जरुरी देखिन्छ ।
यसो भयो भने नेपालमा त्यति संक्रमण र मानिसहरू मर्नु पर्दैनथ्यो भन्ने यो पंतिकारलाइ लागेको छ । अझै पनि यथा समयमा उपरोक्तानुसार नसोचे, नगरे सवारी साधन आवतजावत, कलकारखानामा कामदारहरुको भिडभाड, संघसंस्थान् बित्तीय संस्थाहरु खुलै रहनु, संघ सभा, मिटिङ्ग जस्ता भिडभाडका समय हुने क्रियाकलाप नरोकेमा ( देश भर लक डाउन नभएमा) इटली, ब्राजिलको जस्तो अवस्था हुने निश्चिति छ । यही छ अहिले देश भर चर्चा । तसर्थ स्थानीय तह देखि शहरसम्मका नेता, बुद्धिजीवी, सरकार लगायत सरोकारवालाहरूको यस सम्बन्धमा चिन्तन भयो भने यस्तो डरलाग्दो महामारीको भूमरीमा पर्न अबस्थालाइ रोक्न सकिन्छ ।
