Saturday 14th November 2026

रोएँ(कविता) – पुर्णिमा बुढा मगर


दुर्गा पुज्नलाई फुलको डाली चुडाउँदै रोएँ
माफी माग्दै उसैलाई सिर झुकाउँदै रोएँ ।

स्वार्थी मान्छे स्वार्थी समाज यस्तै रहेछ
तिम्रो चोटमा आफ्नै मन दुःखाउँदै रोएँ ।

केही पाउनलाई केही गुमाउन पर्दा यहाँ
कसम खाँदै जोडिएका नातालाई छुटाउँदै रोएँ।

पाउनु गुमाउनु यहाँ भाग्यको खेल रहेछ
तिम्रो मेरो बिचको कसम फुकाउँदै रोएँ ।

आँसुहरु सुकिसके सुख्खा छन आँखाहरु
तिमीलाई बिदा गर्दा हिम्मत जुटाउँदै रोएँ।


सम्बन्धित शीर्षकहरु

हाम्रो सौर्यमण्डल स्थिर छैन। यो आकाशगङ्गा (मिल्की वे) को केन्द्र वरिपरि प्रतिघण्टा ८ लाख किलोमिटरभन्दा बढीको अविश्वसनीय गतिमा यात्रा गरिरहेको…

कुवेतमा रहेका नेपाली समुदायबीच खेलकुद, भाइचारा र सामाजिक एकतालाई प्रवर्द्धन गर्ने उद्देश्यसहित पूर्वेली टाइगर फुटबल क्लब, नेपाल–कुवेत को आयोजनामा “प्रथम…

७५३ वटै पालिकाबाट जग्गा प्रशासन सेवा : नागरिकलाई सहजता, तर सम्पत्तिको कानुनी सुरक्षामा प्रश्न काठमाडौँ । सरकारले आगामी एक महिनाभित्र…

प्रतिकृयाहरू
...