Wednesday 18th November 2026

गजल


देशमा रोजगार नपाए रै परदेश सरेको हु।
श्रम र राहदानी बोकी सातसमुन्द्र तरेको हु।

स्वदेशमा भविष्य अन्धकार देखेपछि मैले,
आफ्नो देश छोड्न बाध्यतामा परेको हु।

कहिले बुझेन श्रमिकको श्रमलाई सरकारले,
रगत र पसिना बेचेर रिमिट्यान्स भरेको हु।

बाध्यता र विवशताको हावाहुरीले उडाएर
भौतारिदा भौतारिदै मरुभूमिमा झरेको हु।

नसोध मलाई कहिले देश फर्किन्छौ भनेर,
देशको हालत देखेर नफर्किने निधो गरेको हु।

-सृर्जना पाण्डे (सिरु)
चितवन, हाल पर्देश


सम्बन्धित शीर्षकहरु

युक्रेनले रूस र कब्जामा रहेको क्रिमियालाई जोड्ने केर्च (क्रिमियन) पुलमा ठूलो आक्रमण गरेको छ। युक्रेनी राष्ट्रपति भोलोदिमिर जेलेन्स्कीले यो आक्रमण…

दिल्लीको नयाँ प्रस्ताव : बागडोगरा–रक्सौल उडानका लागि नेपाली आकाश प्रयोग गर्न दिनुपर्ने नेपालले विगत १२ वर्षदेखि माग गर्दै आएको महेन्द्रनगर…

पखेटा छैनन्, उडूँ कहाँ म, आकाश टाढा छ, मनै भने प्रियको सम्झनामा, हराउँदै जान्छ। फूलका बगैँचा फुले पनि, मन फुल्न…

प्रतिकृयाहरू
...