तनहुँ प्यारो रम्घा गाउँ उसैमा जन्मेका भानु
लेकबेंसी बगर गोठाला गर्दै हुर्केका ती भानु!!
मेलापात पूजा भजनमा शिलोक ति गाउँदथे
ब्रम्हज्ञान थियो उनी सङ्ग त्रिलोक नै जान्दथे!!
श्रीकृष्ण थिए जो पितामह दुनियाँले पुज्दथे
उनैको दिब्यज्ञान भानुले सब संस्कृत बुज्दथे!!
उल्था गरे सरल लयमा संस्कृतको रामायण
नेपाली भाषा बिज्ञानमा पुरस्कृतको रामायण!!
छोटा मिठा चिरिच्याट्ट लयका कविताहरु लेखेर
सुनाउँथे जनमा तत्काल श्लोकलहरी वरिपरी देखेर!!
बाँसको सपेटामा बाँसैको लेखनी मोसोको मसीले
अनेकौं ग्रन्थ सालको खोटो बाली भावका कसीले!!
दिए ‘आदिकवी’उपाधि मोतीले १९४८ सालमा
सजिलो कहाँ थियो र राणाहरुको त्यो कालमा!!
उनका पनि त खोसिए जागिर लान्छना लगाई
बिताए काल कठोरीमा पल परन्तु ज्ञान जगाई !!
नभुलौं नेपाली जनले कदापी भाषा यो संस्कृति
रहेसम्म ब्रम्हाण्ड मानवजाती अनि हाम्रो प्रकृति!!
लालित्य सरलता विचारका मिठास छन् कृतिमा
जानी नजानी एतिसम्म लेखेँ उनको यो स्मृतिमा।।
प्रेम प्रकाश पौडेल
भरतपुर १६, रामपुर
चितवन
