-माधव पाैडेल ‘असल यात्री’
भाई फुटे गवार लुटे
म अाफ्नो झुपडी सिगार्दै गरौला
तिमि छिमेकीको मेलापात गर्दै बस्नु
म खरकै भएनि छानो छाई बस्छु
तिमी त्यसमा अागो को ज्वाला झोस्नु ।
म दिनभर ढिकि जातो गरि खुराक भर्दिन्छु
तिमी चोर्दै छिमेकीलाई पोस्नु
फुर्क्याए होला उचाले होला
प्याक संगै किने होला तिमीलाई
म बिक्न सक्तिन ,स्वाभिमान बेच्न पनि
तिमी एक गिलासमा बिक्नु
राम्रो त कहाँ सिक्न सक्छौ र तिमी
कु बिचार कु दृष्टि सिक्नु
हाम्रो गोप्यनियता तेतैतिर पोख्नु
भरिया सरि तिनिहरुकै भारी बोक्नु
भाई फुटे गवार लुटे भन्थे बुडापाकाले
तिमि फुट्यौ उनिहरु संगै जुट्यौ
र पो दिन दिनै सस्त्र अस्त्रले
अाफ्नै दाई कुट्न जुट्यौ ।
