तीतोपाटी- सिन्धुली सातपत्रे रयोटारका संजय वर्माको जिन्दगि राम्रै चल्दै थियो । रोजगारीको शिलशिलामा काठमाडौँ आएका उनले ट्रेडिङ कम्पनीमा सानतिनो काम गर्दै कम्पनीको विश्वास जितेर म्यानेजर सम्म बनेका थिए । १४ वर्षिया छोरी स्कुल जान्थिन्, श्रीमति घरको सबै व्यवहार सम्हालथिन् । तीन जनाको परिवार हाँसिखुशी जिन्दगि बिताउँदै थियो ।
तर, वर्मा परिवारमा एकाएक यसरी बज्रपात पर्यो , जस्ले परिवारको खुशी र हाँसोलाई उडाएर लग्यो । संजय बिरामी भए । उपचारकालागि हस्पिटल लगियो र डाक्टरले दुवै मिर्गौला फेल भएको निष्कर्ष निकाले । श्रीमति शान्ता वर्मा यो खबर पाउनासाथ भावव्हिल भइन्, नहुनु पनि कसरी आफ्नो जिन्दगिनै सुम्पिएको व्यक्तिको अवस्था जिवन र मरणको दोसाधमा थियो । आर्थिक अवस्थाले श्रीमान्को उपचारमा बाधा पुराउने निश्चित थियो । एकमनले सोचिन् आत्महत्या नै यस्को विकल्प हो । तर, सानी छोरी र श्रीमानको अवस्थालाई हेरेर उनले जिवन र मरणको युद्धमा श्रीमानको साथ छोडिनन् । जसोतसो परिवार र साथीभाईबाट सहयोग खोजिन् । चन्दा उठाइयो र श्रीमानलाई भारत लगियो । समय वित्दै जाँदा आँखा अगाडी आउने सत्यतालाइ कसैले पनि स्वीकार्न चाहँदैनन् । तर, सत्यलाई नस्वीकारि संभव छैन । भारतको गंगाराम हस्पिटललको विवरणले पनि उनको दुवै मृगौला फेल भएको निष्कर्ष निकाल्यो ।
उनी नेपाल फर्किए । काठमाडौँको टिचिङ अस्पतालमा उनी उपचार गरिरहेका छन् । अस्पतालले उनको दुवै मृगौला प्रत्यारोपण गर्नुपर्ने बताएको छ । उपचार खर्च निकै नै महंगो भएका कारण उनी अहिले सबैसँग सहयोगको अपेक्षा गरिरहेका छन् ।
वर्मा परिवारको कहानि निकैनै पिडादायी र दर्दनाक छ । बुबा पाँच वर्ष अघि प्यारालाईसिस भएर बिते । १० वर्षसम्म निरन्तर उपचार गराए । तर, बुवालाई बचाउन सकेनन् । बुवालाई गुमाएको केहि वर्षमै उनी आफै बिरामी भए । मृगौला फेल जस्तो गम्भिर बिरामी परेका उनलाई अहिले आफैँदेखि घृणा लाग्छ । परिवारलाई खुशी दिनुपर्नेमा उल्टै दुख दिएको हिनताबोध हुन्छ । आँखा भरि आँसु पार्दै भन्छन्, ‘परिवारले धेरै सहयोग गरेको छ, माया गरेका छन् । तर, आफूले उनीहरुलाई केहि गर्न सकिएन ।’ अरुका छोराछोरिलाई अभिभावकले गरेको माया र आफूले छोरीलाई केहि गर्न नसकेकोमा उनी आँसु झार्छन् ।
शलिना आफ्नो बुवाको अवस्था देखेर मानसिक तनावमा परेकि छिन् । विद्यालयमा पनि बुवालाई सम्झिरहन्छिन् । साथीभाईसँग घुलमिल हुन खोज्दिनन् । आफ्नो बुवालाई बचाउन सबैसँग अनुरोध गर्छिन् । गहभरि आँसु पार्दै उनी भन्छिन्, ‘मेरो बुवालाई बचाइदिनुस् ।’ शान्ता अहिले बुवाको साथिको विद्यालयमा पढ्दैछिन् । प्रधानाध्यापक साथीले संजयको अवस्था देखेर छोरीलाई निशुल्क पढाइरहेका छन् ।
उपचारकालागि थुप्रै रकम आवश्यक परेकोले वर्मा परिवार सबैको सहयोगको पर्खाइमा छ । तपाईँहरुको सानो सहयोगले बालिका शलिनाले आफ्नो अभिभावक गुमाउनुपर्ने छैन र शान्तालाई अझैँ यो संसारमा सहयोगी हातहरुको कमि छैन भन्ने सोचेर संघर्षशिल जिवनमा अझै संघर्ष गर्ने प्रेरणा मिल्नेछ ।
