बसन्त आउँदा नि जिन्दगीले बुझेन
मसान्त लाउँदा नि जिन्दगीले बुझेन
जोखना हेराई तिर्थ व्रत र मन्दिर
जीवन्त धाउँदा नि जिन्दगीले बुझेन
एकान्त पाउँदा नि जिन्दगीले बुझेन
कुराकानी गर्ने भए भाइवरमा आउनु
चिनाजानी गर्ने भए साइवरमा आउनु
आफ्ना दुई आँखाबाट आफैलाई नै खसाई
मनोमानी गर्ने भए टाइगरमा आउनु
परेसानी गर्ने भए नाइवरमा आउनु
कता कता सुने कुन्नि उनी आइथिन रे
आज बल्ल था’पाएँ मलाई चाइथिन रे
के के हुन्छ जिन्दगीमा था’कस्लाई छ र
सुख दुःख पीडा मर्म राग गाइथिन रे
चुरा पोते तिलहरी टीकी लाइथिन रे
ढिलो गरि लौ भेट भयो हजुर
अर्कै मान्छे पो सेट भयो हजुर
भनसुन कतै गरू भने पनि
अलिकति पो लेट भयो हजुर
कुरो यहीनै ठेट भयो हजुर
क्रमभंग गर्दै प्रभु सूर्यनै रूकेथे
मान्छेको के कुरा कृष्णजीलेनै ढुकेथे
एकलव्यहरू ओझेलमै छन् गुरूजी
लाज लाग्नुपर्ने अर्जुन आफै चुकेथे
सत्ता शक्ति छाडी राजा इन्द्र नि लुकेथे
रात्रीको यो प्रहरमा पंचाङ्ग लेखे
छन्दभङ्ग ठहरमा पंचाङ्ग लेखे
धेरै दिन पछि आज अनुरोधमा
बिरानो यो शहरमा पंचाङ्ग लेखे
अथकको रहरमा पंचाङ्ग लेखे
पुष्कर अथक रेग्मी
श्रीनगर पाल्पा
