आँखा चिम्लिँदा पनि आँसु झर्दो रहेछ ।
विना बादल आखिर वर्षे झरी पर्दो रहेछ ।
हावा हुरी बतास कतै छैन मडारिन्छ मन,
अलौकिक चोटले पनि रजाईँ गर्दो रहेछ ।
भुमरीको चक्र झैं आएपछि बयली खेल्दै,
समयको बज्रपात फेरि आफै टर्दो रहेछ ।
प्राकृतिक नियम भएपछि त पालना गरौँ,
सधैं पुस्तौं पुस्ता जसै आफै सर्दो रहेछ ।
तछाड मछाड गर्दै कोल्टे फेरेपछि आज,
आफ्नै मन मुटु समेत आफै भर्दो रहेछ ।
✍️सविता के.सी.
काठमाडौ
मध्यपूर्वमा जारी युद्धको धुवाँ केवल तेल बजारमा मात्र सीमित छैन, यसको असर अब नेपाली खेतबारी र भान्सासम्म फैलिन थालेको छ।…
५० वर्षभन्दा बढी समयपछि नासाले फेरि मानवसहितको चन्द्र अभियान सुरु गरेको छ। आर्टेमिस–२ को सफल प्रक्षेपण केवल एउटा अन्तरिक्ष मिशन…
नेपालका परराष्ट्रमन्त्री शिशिर खनाल र पोर्चुगलका परराष्ट्रमन्त्री पाउलो रंगेलबीच भएको टेलिफोन संवादलाई सामान्य शिष्टाचार वार्ताको रूपमा मात्र हेर्न मिल्दैन। यो…
